Kapłani i historia parafii

Strona startowa » Kapłani i historia parafii

Nasi Kapłani

Ksiądz Proboszcz Marek Kostecki

Ksiądz Marcin Kucharczyk

Historia Parafii

Wstęp

Kościół parafialny rzymskokatolicki p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa został zbudowany w latach 1845–1847 jako zbór ewangelicko–unijny i jest obecnie najstarszym obiektem murowanym w mieście. Usytuowany został na osi północ – południe, zwrócony wejściem ku północy.

 

Budowa świątyni, rozpoczęta w 1845 roku….

 

Był więc to kościół murowany, z czerwonej cegły, wewnątrz otynkowany. Wzniesiony na rzucie krzyża, z wydzielonym, płytkim prezbiterium, po bokach którego zlokalizowane są przybudówki,   i z wieżą od frontu. Okna zamknięte półkoliście. W narożach lizeny przechodzące w sterczyny. Okna w obramieniach z uskokami, w transepcie w dwóch strefach. Wewnątrz stropy belkowane, neogotyckie, z ozdobnymi zwisami i zastrzałami. Dookoła balkony drewniane, białe, ze złoceniami. Szczyty budowli trójkątne, dachy dwuspadowe, kryte dachówką. Wieża podzielona gzymsami na trzy kondygnacje: w dolnej portal trójuskokowy, w średniej okienka zamknięte półkoliście i fryz z czteroliści, najwyższa z parzystymi oknami, ponad którymi gzyms arkadowy. Dach namiotowy przechodzący w ośmioboczną iglicę, kryty łupkiem. Od strony północnej kute ogrodzenie, a na osi wejścia brama z ozdobną kratą oraz bocznymi furtami, pochodzące z czasów budowy świątyni.

 

W roku 1945, pismem Starosty Powiatowego z dnia 17 lutego i uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 25 lutego, kościół został przekazany parafii rzymsko-katolickiej w Solcu Kujawskim. Zarządzeniem Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie do poświęcenia nowo przejętego kościoła został oddelegowany ówczesny administrator soleckiej parafii – ks. prof. Hanelt. Po odpowiednich adaptacjach i przebudowie ołtarza, w którym umieszczono tabernakulum i portatyw z relikwiami ze starego ołtarza Serca Jezusowego z kościoła p.w. św. Stanisława, dnia 28 października 1945 roku – w święto Chrystusa Króla – odbyło się poświęcenie kościoła Najświętszemu Sercu Jezusa przy udziale miejscowych władz i licznego tłumu obywateli miasta. Od tego momentu kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa służył jako kościół pomocniczy.

 

10 października 1966 roku – dekretem Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie – kościół został wyłączony z parafii św. Stanisława jako kościół rektorski, z jednoczesnym ustanowieniem odrębnej parafii, jednakże ta decyzja nie została zatwierdzona przez władze wojewódzkie. Pierwszym rektorem mianowany został ks. dr Zdzisław Lipiński, a pierwszym wikariuszem ks. Henryk Młotkowski.

 

Od 1 lipca 1968 roku rektorem mianowany zostaje ks. Tadeusz Zabłocki…

 

Dnia 7 października 1976 roku, dekretem Arcybiskupa Metropolity Gnieźnieńskiego i Warszawskiego, Prymasa Polski Stefana kardynała Wyszyńskiego, z kościoła rektorskiego została erygowana nowa parafia – tym razem już bez sprzeciwu władz wojewódzkich i centralnych. W aktach prawno–publicznych, zarówno kościelnych jak i państwowych, parafia używa nazwy: Kościół Parafialny Rzymskokatolicki pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Solcu Kujawskim. Mocą tegoż dekretu parafia jest odtąd osobą prawną.

Proboszczowie i Rektorzy

1966 – 1968     ks. dr Zdzisław Lipiński (rektor)

1968 – 2007     ks. kan. Tadeusz Zabłocki (rektor, a od 1976 proboszcz)

2007 – 2010     ks. dr Roman Kneblewski

2010 – obecnie     ks. Marek Kostecki

Wikariusze

1968 – 1971   ks. Edward Wosik

1971 – 1972   ks. Jerzy Nowak

1972 – 1975   ks. Grzegorz Rosiński

1975 – 1976   ks. Józef Warczak

1976 – 1977   ks. Józef Adamów

1977 – 1979   ks. Władysław Stefański

1979 – 1981   ks. Roman Siuchniński

1981 – 1982   ks. Krzysztof Opioła

1982 – 1983   ks. Bogdan Mac

1983 – 1984   ks. Bernard Kowalski

1984 – 1985   ks. Zenon Niemczyk

1985 – 1986   ks. Jacek Felcyn

1986 – 1987   ks. Jerzy Poznań

1987 – 1991   ks. Sławomir Jessa

1991 – 1994   ks. Grzegorz Grobelny

1994 – 1995   ks. Waldemar Biniecki

1995 – 1998   ks. Marek Siwka

1998 – 2000   ks. Leszek Paszkiewicz

2000 – 2002   ks. Maciej Chmielewski

2002 – 2006   ks. Jacek Salwa

2006 – 2010   ks. Maciej Musiał

2010 – 2012   ks. Michał Polerowicz

2012 – 2017   ks. Łukasz Boruch

2017 –              ks. Marcin Kucharczyk

Kapłani pochodzący z parafii

Synowie naszej parafii wyświęceni na kapłanów (w nawiasie rok święceń):

ks. Franciszek Nowakowski (1972)

ks. Marek Pyc (1981)

ks. Mieczysław Sprengel (1986)

ks. Krzysztof Rutkowski (1990)

ks. Waldemar Szczerbiński (1990)

ks. Marek Żurawski (1990)

ks. Janusz Sulżycki (1992)

ks. Zbigniew Plewa (1993)

ks. Piotr Wandachowicz (1993)

ks. Tomasz Kalociński (1994)

ks. Dariusz Sobczak (1997)

Siostry Służebniczki Dębickie

SIOSTRY SŁUŻEBNICZKI DĘBICKIE W SOLCU KUJAWSKIM

Krótki zarys powstania Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek BDNP założone zostało w XIX wieku przez bł. Edmunda Bojanowskiego. Ten pochodzący z Wielkopolski szlachcic, przebywając wśród ludu wiejskiego, zetknął się z ogromną nędzą zarówno materialną jak i moralną. Dobrze poznał warunki rozwoju chłopskich dzieci. Chciał uchronić przed zniszczeniem wartości, które bardzo cenił w polskim ludzie – prostotę, szczerość, prawdę, a szczególnie pobożność. Rozumiejąc jak wielkim skarbem dla Kościoła i Narodu jest dziecko, szukał sposobu ochronienia go przed złem moralnym. Dla dzieci wiejskich organizował tzw. ochronki określając jasno i szczegółowo ich organizację oraz misję prowadzonej w nich działalności opiekuńczo – wychowawczej. Do pracy z dziećmi zaprosił dziewczęta wiejskie. Swoją służbę rozpoczęły 3 V 1850 r. w Podrzeczu. Tę datę uważa się za początek Zgromadzenia Sióstr Służebniczek.

Od tego czasu, zgodnie z poleceniem Założyciela, siostry prowadzą ochronki, zajmują się chorymi i ubogimi. Ochronka według Edmunda Bojanowskiego miała być miejscem pobytu dla dzieci, które pozostawione były bez opieki rodziców zmuszonych do pracy poza domem; miała wychowywać i ochroniać, zachowując rodzinne obyczaje i tradycje narodowe.

Koncepcja pedagogiczna bł. E. Bojanowskiego realizowana jest do dnia dzisiejszego w ochronkach, które są formą edukacji przedszkolnej. Znalazła ona wyraz w programie wychowania przedszkolnego, opracowanego przez zespół Sióstr Służebniczek. Program ten zgodny jest z nową podstawą programową wychowania przedszkolnego.

 

Historia pobytu Sióstr Służebniczek BDNP w Solcu Kujawskim

Do Solca Kujawskiego Siostry Służebniczki przybyły 2 VII 1923 r. na prośbę Ks. Kard. Edmunda Dalbora, metropolity poznańskiego, który zwrócił się do Zgromadzenia z prośbą, żeby objęło ochronkę po diakonisach protestanckich. Pierwszymi siostrami, które zamieszkały w domu przy ul. 29 listopada były: s. M. Aniceta Brychcy – przełożona, s. M. Aurelia Skóra i s. M. Achilleja Mazur.

Siostry oprócz opieki nad dziećmi zajmowały się chorymi na terenie parafii oraz pracą w kościele. Do roku 1939 w Solcu przebywały przeważnie trzy siostry. 5 X 1939 r. władze okupacyjne usunęły siostry z Solca Kujawskiego. Do pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym siostry powróciły dopiero 15 VIII 1947 r., jednak nie na długo, bo już w 1949 r., z powodu przesiedlenia do domu przy ul. 23 Stycznia, gdzie panowały trudne warunki (bardzo ograniczony metraż w pomieszczeniach czynszowych, wydzierżawionych przez władze miejskie) musiały zrezygnować z prowadzenia przedszkola.

W latach pięćdziesiątych siostry posługiwały w zakrystii, katechizowały w szkole podstawowej i opiekowały się chorymi. 14 X 1986 r. Zgromadzenie zakupiło dom przy ul. Bohaterów Września 11, gdzie siostry zamieszkały. Wymagał on kapitalnego remontu. 26 V 1988 r. rozpoczęły się pierwsze wykopy pod nową część domu, gdzie miała mieścić się ochronka. W tym trudnym czasie, w podejmowanych pracach, siostry w sposób bezinteresowny wspierało wiele ludzi dobrej woli z Solca Kujawskiego i okolic. Dzięki nim 15 IX 1989 r. nastąpiło otwarcie i poświęcenie ochronki. Poprzedziła je Msza święta celebrowana przez Ks. Kanonika Tadeusza Zabłockiego w domowej kaplicy sióstr w intencji wszystkich Ofiarodawców. W Eucharystii wziął również udział ówczesny Burmistrz Miasta Pan Antoni Nawrocki. Pierwszą ochroniarką pracującą z dziećmi w Solcu Kujawskim była s. M. Teresilla Gorczyca. Obecnie w Solcu Kujawskim przebywa 6 sióstr: w ochronce – 3 siostry, w katechizacji – 1 siostra, w zakrystii – 1 siostra oraz siostra seniorka, która wspiera naszą pracę apostolską przede wszystkim modlitwą.

Siostry w swoim domu zakonnym nadal prowadzą ochronkę, która ma status przedszkola niepublicznego. Jest ona prowadzona jest w duchu bł. Edmunda Bojanowskiego – Założyciela Zgromadzenia. Liczba dzieci i zapotrzebowanie społeczne na prowadzenie ochronki ciągle wzrasta. Dlatego Zgromadzenie, chcąc być wierne idei Założyciela, staje przed faktem rozbudowy bazy lokalowej ochronki. Będzie to dla Zgromadzenia trudne od strony finansowej, ale ufamy, że Opatrzność Boża, na którą bardzo liczył bł. Edmund Bojanowski, przyśle dobrych ludzi, którzy będą wsparciem duchowym i materialnym w tym pięknym dziele.

 

Kontakt do sióstr:

Kliknij aby odwiedzieć strone internetową Sióstr Służebniczek.

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej, Dom Zakonny

86-050 SOLEC KUJAWSKI

ul. Bohaterów Września 11

tel. 52 387 18 90

Konto bankowe: 21 2030 0045 1110 0000 0214 9150

 

Opracowała s. M. Małgorzata Kaput, służebniczka BDNP

LITANIA DO SERCA PANA JEZUSA